Przedszkole Miejskie Nr 12
  w Toruniu
  ul. Złota 1A
  tel./ fax (056) 652 03 51
  Dyrektor mgr Dorota Witczak








 
 
DLACZEGO KORESPONDENCJA MIĘDZYPRZEDSZKOLNA?
Iwona Buczyńska






 
 
Korespondencja międzyprzedszkolna jest jedną z wielu technik pracy C. Freineta. Jest techniką znaną i realizowaną w wielu krajach, tak przez szkoły, jak i przedszkola. Stosując ją w pracy z dziećmi można realizować różnorodne cele edukacyjne.
W moim przypadku posłużyła ona do realizacji zadań z edukacji ekologicznej dzieci 6-letnich (oddziały "zerowe"). Pragnę przedstawić istotne argumenty, wynikające z własnych doświadczeń, aby podkreślić, jak ważne może stać się korzystanie z tej techniki, a także zachęcić do stosowania jej w pracy z dziećmi w przedszkolu.
Korespondencja międzyprzedszkolna wyzwoliła u dzieci potrzebę nawiązania i pogłębiania kontaktów społecznych, bez których nie możliwy jest prawidłowy rozwój i funkcjonowanie człowieka. Nadsyłane do przedszkola, pisane i rysowane listy oraz zdjęcia, rozbudzały ciekawość i potrzebę poznawania środowisk przyrodniczych, wzbogacały zasób słownictwa. Ułatwiały dzieciom rozumienie wielu pojęć przyrodniczych, które w sposób komunikatywny przekazywały innym. Dzieci nieśmiałe doświadczały własnych możliwości, wzmacniały poczucie wartości, stały się bardziej komunikatywne i otwarte. Regularnie przekazywane przez korespondentów myśli, przeżycia i emocje doprowadziły do wymiany doświaczeń, formułowania pytań, udzielania na nie odpowiedzi. Zawarte w listach treści i zadania zachęciły do samodzielnych poszukiwań. Chcąc odpowiedzieć na zagadki kolegów, dzieci samodzielnie poszukiwały wiadomości korzystając z książek, czasopism, wiedzy rodziców. Tym samym angażowały swoje środowisko domowe. Nabyta w ten sposób wiedza jest trwalsza, ponieważ opiera się na osobistych doświadczeniach uczuciowych i przeżyciach dziecka.
Prowadzona korespondencja wzbudzała zainteresowania dziecięce, zapewniła swobodę w wyrażaniu własnych myśli, przeżyć, emocji, a także rozbudziła potrzebę opanowania języka pisanego. Dzieci coraz chętniej "tworzyły" listy posługując się nie tylko ekspresją plastyczną, ale i pismem (swobodna ekspresja słowna, swobodny tekst). Swobodne wypowiedzi dzieci wyrażające przeżycia związane z poznawanym środowiskiem przyrodniczym, formułowane proste zagadki przyrodnicze (słowne, obrazkowe, literowe) ożywiały korespondentów z zaprzyjaźnionego przedszkola. Stwarzanie każdemu dziecku możliwości zadawania pytań, rozwiązywania zagadek, wyrażania swoich odczuć, wyzwalało potrzebę przeżywania podobnych wrażeń w bezpośrednim kontakcie ze środowiskiem. Dzieci same planowały cele i miejsca kolejnych wycieczek. Z ogromną radością zdawały z nich relację kolegom w kolejnych listach. Zamieszczone w listach swobodne teksty, ekspresja plastyczna stopniowo stawały się bogatsze pod względem formy, barwy, treści. Zawsze z niecierpliwością oczekiwały odpowiedzi. Dzieci same chętnie je interpretowały otrzymane w listach rysunki, układały o nich zagadki, tworzyły zadania.
Analizując treść korespondencji, nauczyciel zdobywa wiele informacji. Ekspresja słowna i plastyczna dziecka, jest nie tylko środkiem wyrazu, ale również narzędziem poznawania wychowanka, jego poziomu wiedzy, zainteresowań, potrzeb indywidualnych oraz postaw wobec środowiska przyrodniczego i społecznego.
Zapewniam Was Koleżanki - stosowanie korespondencji międzyprzedszkolnej w edukacji dzieci, jest właściwą drogą pobudzania swobody i aktywności dziecka, które są niezbędnym czynnikiem decydującym o rozwoju pełnej osobowości.
Pamiętajmy! Świat przyrody jest nie tylko bogactwem i pięknem. Jest przede wszystkim obrazem naszego życia, naszej przyszłości. Bez harmonii ze światem przyrody, nasze życie będzie pozbawione sensu. A od nas, nauczycieli, bardzo dużo zależy.

Powrót